پادساعت‌گرد

COUNTERCLOCKWISE: Damon Macsudi's Notes on Web, Movies and Life

* 6	يادداشت‌های دامون مقصودی درباره وب، سينما و زندگی

کمی آن‌طرف‌تر

حالا ديگر یک هفته‌ای می‌شود که از ايران خارج شده‌ام. به گذشتن از مرز که فکر می‌کنم حالم بد می‌شود. نه آن‌قدر سخت بود که شنيده بودم و آن‌‌قدر آسان که فکر می‌کردم. اما اين‌هايش مهم نيست. به ياد آوردن آنجايش سخت است که پايم را از خاک ايران کندم و روی خاکی گذاشتم که خاک ايران نبود. نتوانستم پشت سرم را نگاه کنم. شايد فقط دشتی می‌ديدم که در گرگ و ميش هوا گم بود، يا همه کشوری را که نمی‌دانم ديگر کی خواهم ديد.
اين روزها زندگی خوب است و اين شب‌ها زندگی بد. روز يعنی همه تلاش من برای انطباق با شرايط جديدی که هرچند موقتی‌ست اما بايد هر لحظه‌اش را زندگی کنم. و شب يعنی خواب‌های پريشانی که از دستم خارج‌اند و همه تکرار کابوس‌های گذشته‌اند. می‌دانم که همه خواهند گذشت. و می‌دانم که فراموش خواهم کرد و چون نياموخته‌ام نفرين کنم و بر هر کس و هر چيز که خواب‌هايم را برآشفته است لعنت بفرستم، من هم خواهم گذشت.
نوشتن اينجا ـ تا جا بيفتم ـ زياد آسان نيست. به‌زودی، باز، آسايش و خلوتم را پيدا خواهم کرد و بيشتر خواهم نوشت.

بی‌خداحافظی رفتنم را ببخشيد (۲۴)

Life over

برو. به خدا سپردمت. خودتان با هم کنار می‌آييد.

باشد...

اما، هرگز ايمانم را از کف نخواهم داد. مرا ببين!

رويای نيمه‌شب تابستان

من باشم و تو، در بارگاهی خداوند، در ناکجا. بنده‌ای را بپاييم که هنوز جان دارد و، به جان، به خواستنی ناخواستنی، می‌کوشد. هر سه در شگفت؛ من از اين توان، تو از اين بلاهت، و خدا ـ توگويی ناباور ـ از اين خلقت.
چشم‌های خالق را می‌جويم. دل کبريايی‌اش آخر نمی‌سوزد؟

بخش سوم و پايانی گفت‌وگوی «بيلی و من» با «خوابگرد»
وقتی انتقال نظر برای بلاگر مهم است ـ که هست ـ ابزار بهتر [زبان] به دقت و سرعت اين فرايند می‌افزايد

ما هستيم، بدجوری هم هستيم
گفت‌وگو با عباس معرفی

نسخه‌های «زهير» کوئليو جمع شد
به يکی از منابع انگليسی خبر لينک داده‌ام. ببينيد برای ۲۰۰۰ نسخه‌ی ناقابل چه آبرويی از خودشان می‌برند!

روزنامه‌ی آنلاين «روز»

کافه ۷۸ پلمب شد / از حميدرضا

World Citizens Guide

هی پسر، اينجا نه!

هفتاد و سه درصد از جوانان خيلی دوست دارند دو سال از عمرشان را در سربازی بگذرانند

وقتی مترجم کارش را تمام نکند

کيارستمی: با سانسور کنار نمی‌آيم، از رويش می‌پرم

چگونه با وبلاگ انقلاب کنيم؟
بخش اول گفت‌وگوی بيلی و من با سيدرضا شکراللهی، نويسنده‌ی خوابگرد

امروز: ۱۰۷

ديروز: ۹۱

اين ماه: ۱۸۷۷

از ابتدا: ۶۵۲۶۴۸

وبلاگ‌نويس دوران پارينه‌سنگی (زمانی که شمار وبلاگ‌ها دو رقمی بود، در پرشيامون.کام می‌نوشت)‌. دانشجوی سابق زبان‌های خارجی (چيزی نمانده بود فارغ‌التحصيل شود). گاه‌گاهی ترجمه می‌کند (برای مطبوعات و برای دل خودش و گاهی برای انتشار در وب). گرايشش به زبان‌شناسی است (هم علاقه‌اش، هم گرايش آکادميکش). گرافيست و طراح وب (شش هفت سالی می‌شود مانيتور را به کاغذ ترجيح داده). زمانی انيماتور دوبعدی/تک‌فريم بود و با تلويزيون همکاری می‌کرد (به دليل عقيده‌اش محترمانه عذرش را خواستند). مدتی هم در مطبوعات نوشت و ترجمه کرد (درباره‌ی وب و سينما). همکاری با شرکت‌های «اکسير» و «رسانه‌ی پارس» (اولی را خودش پايه گذاشته بود و در دومی شريک بود). مدير و پايه‌گذار وب‌سايت «۳۰نما» (که روزگاری نه‌چندان دور پربيننده‌ترين سايت سينمايی ايرانی بود و فعلاً تعطيل است). مدير معنوی «شرکت طراحان وب» (مديريت حقوقی را به يار غارش نويد خادم سپرده). سرگرم تاسيس شبکه‌ی تبليغاتی «پرشين‌کليک» بود (که وقت رفتن از ايران رسيد). و حالا موقتاً در ترکيه زندگی می‌کند (تا کار مهاجرتش به امريکا درست شود).